دوره 9، شماره 50 - ( ویژه نامه دی ماه 1390 )                   جلد 9 شماره 50 صفحات 263-286 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


، E.Niazi@ut.ac.ir
چکیده:   (4685 مشاهده)
در مورد رتبه‌بندی دانشگاه‌ها و اینکه رتبه‌بندی باید چگونه انجام شود، توافق نظر چندانی وجود ندارد و بسیاری اعتقاد دارند که رتبه‌بندی باعث رقابت ناسالم بین دانشگاه‌ها شده و دانشگاه‌ها تلاش می‌کنند فعالیت خود را بر اساس معیارهای رتبه‌بندی تنظیم نمایند؛ تا از این طریق بتوانند رتبه خود را بالا نگه دارند. در مقابل بعضی از صاحبنظران دیدگاه مقابلی را مطرح می‌نمایند و اظهار می‌دارند که رتبه‌بندی باعث بهبود کیفیت مؤسسات آموزش عالی و دانشگاه‌ها خواهد شد. در این مقاله که حاصل یک طرح پژوهشی است، دانشگاه‌های مازندران، گیلان، تهران، تربیت مدرس و فردوسی بر اساس  زیرساخت‌های مدیریت دانش رتبه‌بندی شدند. برای انجام این پژوهش توصیفی، مقطعی و کاربردی از پرسشنامه استفاده شد که پس از سنجش روایی و پایایی بر اساس نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌بندی شده سهمیه‌ای بین 346 نفر از اعضای هیأت علمی دانشگاه‌های مورد مطالعه توزیع گردید. تجزیه و تحلیل داده‌های پژوهش با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS16 و LISREL8.5 صورت گرفته‌است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می‌دهد که رتبه‌بندی کلی دانشگاه‌های منتخب بر اساس زیرساختهای مدیریت دانش به ترتیب زیر می‌باشد: 1- دانشگاه فردوسی، 2- دانشگاه تربیت مدرس، 3- دانشگاه تهران، 4- دانشگاه گیلان و 5- دانشگاه مازندران
متن کامل [PDF 848 kb]   (970 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي