دانشگاه شاهد نشریه علمی راهبردهای بازرگانی 2345-220X 22 25 2025 08 23 Configuring Knowledge and Innovation Strategies Based on Social Capital and Their Competitive Outcomes in Local Markets پیکربندی راهبردهای دانش و نوآوری باز مبتنی بر سرمایۀ اجتماعی و پیامدهای رقابتی آن در بازارهای محلی 53 80 5081 10.22070/cs.2026.21546.1472 FA ایمان قاسمی همدانی دکترای تخصصی بازاریابی، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. 0000-0002-7372-9092 مریم اخوان خرازیان استادیار، دانشکده اقتصاد و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0001-8743-9339 سکینه ابراهیمی دانشجوی دکترای بازاریابی، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. 0009-0004-4151-6238 Journal Article 2025 04 22 Introduction and Purpose: In recent decades, profound economic, social, and technological transformations have demonstrated that economic growth alone is an insufficient metric for evaluating societal success. Escalating inequalities, resource constraints, declining social capital, and increasing environmental complexities have underscored the imperative of sustainable development. By emphasizing the equilibrium between economic, social, and institutional dimensions, sustainable development aims to foster long-term value creation, enhance systemic resilience, and safeguard the well-being of future generations. Local markets, serving as pivotal socio-economic platforms for value creation, play a decisive role in facilitating sustainable development. Beyond their primary economic functions, these markets function as critical arenas for social interaction, knowledge exchange, trust-building, and collective collaboration. Within this framework, open innovation—by facilitating knowledge flows, network-based interactions, and multi-actor cooperation—can bolster learning capabilities and support the generation of shared value. However, the efficacy of open innovation is contingent upon the presence of social capital, trust, shared norms, and robust relational networks. Social capital fosters innovation by strengthening cooperation, facilitating knowledge transfer, and mitigating interaction costs. Concurrently, knowledge management plays a fundamental role in transforming social capacities into structured processes of knowledge creation, sharing, and utilization, thereby underpinning sustainable development. Conversely, detrimental behaviors such as knowledge hiding can erode trust, impede knowledge flows, and constrain collective learning and innovation. In such contexts, community leadership may serve as a facilitating mechanism by enhancing participation, coordination, and trust among community members. Despite extensive research, the simultaneous interaction among social capital, knowledge management, open innovation, and boundary factors—specifically knowledge hiding and community leadership—in achieving the sustainable development of local markets remains insufficiently explored. This study aims to develop an integrated framework to examine these interrelationships and provide strategic insights for enhancing innovation, resilience, and sustainable value creation in local markets. Methodology: This study employs a quantitative, applied, and descriptive-analytical approach to examine the relationships among social capital, knowledge management, open innovation, and the determinants of rural local market development via a survey method. The statistical population comprises economic and institutional actors active in the rural local markets of Urmia County, including farmers, cooperative members, local managers, and village council members. Utilizing stratified random sampling, the sample size was estimated at approximately 400 participants using the Soper (2025) calculator for structural equation modeling (SEM). Data were collected through a structured 40-item questionnaire utilizing a five-point Likert scale. Furthermore, the instrument’s psychometric properties were rigorously assessed, confirming content validity, convergent validity (AVE), discriminant validity (based on the Fornell–Larcker criterion), and reliability through Cronbach’s alpha and composite reliability (CR). Finding: Factor analysis revealed that all measurement item loadings, with the exception of the final sustainable development item, exceeded 0.4, and t-values surpassed the 1.96 threshold, thereby validating the indicators. Reliability coefficients for all constructs were above 0.7, indicating satisfactory measurement reliability. Convergent validity was established through AVE values exceeding 0.5, while the Fornell–Larcker criterion verified discriminant validity, as the square root of the AVE for each construct was greater than its correlations with other constructs. The structural model was evaluated using R2R^2R2, Q2Q^2Q2, and Goodness-of-Fit (GOF) criteria. The results demonstrated strong explanatory power for sustainable development, moderate levels for perceived knowledge quality, and relatively lower levels for knowledge management and open innovation. The Q2Q^2Q2 values indicated robust predictive capability, with sustainable development exhibiting strong prediction, while other constructs showed moderate predictive power. Overall, the findings confirm the acceptable fit of the model and its capacity to explain the complex relationships among the research constructs. Discussion and Conclusion: The comprehensive findings of this study indicate that achieving sustainable development in local markets necessitates a simultaneous focus on social, knowledge-based, and innovation-oriented factors. The results underscore that social capital, serving as the bedrock for trust, cooperation, and actor interaction, plays a pivotal role in fortifying knowledge and innovation capacities. Indeed, robust social relationships and effective networks establish the prerequisite conditions for knowledge sharing, collective learning, and sustainable value creation. Furthermore, the findings demonstrate that knowledge management and open innovation function as critical mechanisms for translating social capacities into developmental outcomes. By facilitating knowledge flows, enhancing learning processes, and strengthening adaptive capabilities, these mechanisms contribute significantly to sustainable development. Additionally, perceived knowledge quality is central to the efficacy of developmental processes, as knowledge yields a sustainable advantage only when it is perceived as reliable, useful, and applicable. Ultimately, the findings suggest that sustainable development is not the product of a single determinant but emerges from the synergistic interaction among social capital, knowledge management, innovation, knowledge quality, and supportive factors such as community leadership. Consequently, fostering collaboration, promoting knowledge sharing, and cultivating a trust-based environment are essential to enhancing resilience, innovation, and long-term value creation in local markets. در فضای پویای کسب‌وکارهای امروزی، گذار از مدل‌های سنتی به سمت شبکه‌سازی‌های هوشمند، عامل حیاتی در بقا و پیشتازی در بازارهای محلی محسوب می‌شود. هدف این پژوهش، واکاوی پیکربندی راهبردهای دانش و نوآوری باز با تأکید بر سرمایه اجتماعی است تا از این طریق، چگونگی تبدیل شبکه‌های تعاملی به محرک ایجاد مزیت رقابتی شناسایی‌شده و الگویی کاربردی برای تقویت جایگاه بنگاه‌ها در اکوسیستم‌های منطقه‌ای ارائه گردد. پژوهش حاضر ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر روش، توصیفی-تحلیلی با رویکرد پیمایشی است. جامعۀ آماری شامل کنشگران اقتصادی و نهادی فعال در بازارهای محلی روستایی شهرستان ارومیه است که در فرایندهای خلق، تبادل و بهره‌برداری از منابع دانشی نقش دارند. نمونه‌گیری به روش طبقه‌ای تصادفی انجام شد و حجم نمونه ۴۰۰ نفر تعیین گردید. داده‌ها از طریق پرسشنامه استاندارد جمع‌آوری شدند و روایی آن‌ها با روایی محتوایی، همگرا و واگرا و پایایی آن‌ها با پایایی ترکیبی و آلفای کرونباخ بررسی موردبررسی قرار گرفت. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش حداقل مربعات جزئی و نرم‌افزار Smart PLS انجام گرفت. نتایج نشان داد سرمایه اجتماعی تأثیر مثبت و معناداری بر مدیریت دانش، نوآوری باز و کیفیت دانش ادراک‌شده دارد. مدیریت دانش و نوآوری باز نیز رابطه مثبت و معناداری با توسعه پایدار و بهبود موقعیت رقابتی نشان دادند. همچنین این متغیرها نقش میانجی مؤثری در انتقال اثر سرمایه اجتماعی به توسعه پایدار ایفا کردند. پنهان‌کاری دانش، روابط بین سرمایه اجتماعی، کیفیت دانش ادراک‌شده و توسعه پایدار را منفی تعدیل کرد، درحالی‌که رهبری جامعه اثر تقویت‌کننده‌ای بر رابطه مدیریت دانش و توسعه پایدار داشت. نتایج پژوهش نشان داد که سرمایۀ اجتماعی در ابعاد ساختاری، رابطه‌ای و شناختی، بستر اصلی تسهیم دانش و توسعه نوآوری باز را در جوامع محلی فراهم می‌آورد. این عامل از طریق تقویت فرایندهای دانشی و نوآورانه، نقش مهمی در تحقق توسعه پایدار و ارتقای موقعیت رقابتی ایفا می‌کند. یافته‌ها همچنین حاکی از آن است که مدیریت دانش، نوآوری باز و کیفیت دانش ادراک‌شده، سازوکارهای اصلی انتقال اثر سرمایه اجتماعی هستند. بر این اساس، برای فعال‌سازی ظرفیت‌های دانشی، کاهش پنهان‌کاری دانش و تقویت رهبری جامعه امری ضروری به نظر می‌رسد؛ ازاین‌رو، توصیه می‌شود مدیران و سیاست‌گذاران بر توسعه سرمایۀ اجتماعی، تقویت سازوکارهای دانشی و ترویج سبک رهبری در بازارهای محلی تمرکز کنند.

https://cs.shahed.ac.ir/article_5081_a4bd4d2b1cc64abf1fffb8103da2b890.pdf